“Adn” kelimesi, kök itibarıyla ikamet etmek, yerleşmek ve kalıcı olmak anlamlarına gelir. Kur’an’da birçok defa geçen “Cennetü Adn”, “içinde sürekli kalınacak bahçeler” mânasındadır.
Cennetü Adn, altından ırmaklar akan, meleklerin kapılarından girip selâm verdiği; altın ve inci bileziklerin, ipek elbiselerin giyildiği; diledikleri her nimetin bulunduğu bahçeler olarak tasvir edilir. Orada, “Bizden gamı gideren Allah’a hamd olsun.” diyen cennet ehlinin sevinci anlatılır.
Kur’an, iman eden ve salih amel işleyen kimselerin, kendilerine tâbi olan nesilleriyle birlikte Cennetü Adn’de bir araya getirileceğini de müjdeler. Böylece mümin için cennet nimeti sadece şahsî mutluluk değil, sevdikleriyle beraber olma saadetidir.