Hz. Lût’un eşi, Kur’ân’da iman etmeyen, kavminin sapkın yaşam tarzını benimseyen ve helâke uğrayan topluluğun tarafını tutan biri olarak zikredilir. Peygamber hanımı olmasına rağmen, kocasının tevhid davasına kalben destek vermemiş, içten içe kavmiyle birlikte olmayı tercih etmiştir.
Bu kıssa, aile bağının tek başına kurtuluş için yeterli olmadığını açıkça gösterir. Bir insan, en yakınında peygamber bile olsa, kendi iradesiyle iman etmedikçe ve Allah’ın dinini seçmedikçe kurtuluşa eremez. Aynı zamanda müminler için de, evlilikte iman ve ahlâk birlikteliğinin ne kadar önemli olduğuna dikkat çeker.
Hz. Lût’un eşi, içten içe hakka düşmanlık besleyen fakat görünüşte peygamber hanesinde yaşayan bir “iç tehdit”tir. Mümin, aile hayatında imanı merkeze almalı, sevdiklerini de güzel üslûpla hayra davet etmelidir.